Dames 1 seizoen 2009 – 2010
18 wedstrijden – 36 punten doelsaldo 1241-713 528
Mooie cijfers, mooi seizoen en een heel mooi kampioenschap. Dit is de conclusie die iedereen zou trekken bij het zien van deze getallen reeks. Leuk, jong en snel team, was de veel gehoorde reactie van coaches en scheidsrechters na wedstrijden. Zo die kan schieten zeg, of die speelde erg fysiek waren andere opmerkingen die ik veel na wedstrijden hoorde.
Na alles in stilte gedaan te hebben ( zelfs het kampioenschap werd in stilte binnen gehaald) en geen één wedstrijdverslag te hebben ingeleverd, wordt het tijd voor een reactie van de coach.
Voor sommige zal het volgende als hoogmoed klinken, maar vooraf was mij al duidelijk dat we met dit spelersmateriaal voor het kampioenschap moesten gaan. Bij het ontstaan van de interne competitie wie het langst ongeslagen zou blijven, vond ik dat we daar ook aan mee moesten doen. Nu na afloop kan ik alleen maar zeggen dat beide doelstellingen zijn gehaald en dat ik best trots ben op wat we als team hebben bereikt.
Niet alle wedstrijden waren van het niveau waartoe we wel in staat moesten zijn. Al snel wisten jullie me met mijn eigen woorden terug te pakken: wil je kampioen worden, dan moet je ook slechte wedstrijden winnen. Persoonlijk vind ik, dat de uitwedstrijden beter waren dan de thuiswedstrijden. Uit tegen Boemerang, Kimbria, Almonte en Archilles waren wedstrijden waarbij alle klopte. Een andere wedstrijd die me bij zal blijven is uit tegen Jumpers 76. Eerst al de onzekerheid door de sneeuw. Spelen we een heel leuke, sportieve wedstrijd en dan drie blessures achter waarbij vooral het ei op het jukbeen van Marjolein indruk maakte. En dat alles voor een belangrijke reeks wedstrijden tegen alle directe concurrenten. Achteraf viel het allemaal wel mee, maar gedurende de terugreis uit Venray heb ik wel zitten puzzelen hoe we de blessuregolf moesten aanpakken. Dat we een echt team zijn bleek wel uit het feit dat de echte kampioenswedstrijd tegen Fanatics in stilte werd gespeeld. Reden we waren niet compleet dus werd het een week later. Met aanstaande moeder en bruid Annemarie als mascotte en een hoop publiek speelde we tegen Kimbria. Was geen goede wedstrijd maar na de friet en frikadel als kampioensmaaltijd werd het vanzelf laat bij Loek aan de bar.
Tot slot wil ik iedereen in en rondom het team bedanken voor de steun en gezelligheid tijdens maar ook na de wedstrijden. Nu nog lekker trainen en misschien een toernooi en volgend seizoen de derby tegen Aeternitas.
Ed